Heb jij FOMO? Probeer JOMO, POMO of zelfs GLOW!
Speel jij al GTA 6? Of heb je kinderen (of kleinkinderen) die dit spel dolgraag willen spelen? Want ja, ‘alle vrienden op school mogen het ook!’ Wat doe je dan als ouder? Geef je toe, omdat je niet wilt dat jouw kind buiten de groep valt? Of houd je voet bij stuk, ook als je kind je ervan verzekert dat jij écht de enige ouder bent die er zo moeilijk over doet?

Misschien heb je helemaal niets met computerspelletjes. Maar hoe zit dat bijvoorbeeld met die verre vakanties die iedereen tegenwoordig lijkt te maken? De feestjes waar je wel heen gaat maar eigenlijk geen zin in hebt? Of die prachtige nieuwe auto van je buren, waardoor je eigen auto opeens wat minder aantrekkelijk lijkt? We hebben allemaal wel eens te maken met het gevoel iets te missen, achter te blijven bij anderen of er niet helemaal bij te horen. En soms heeft dat meer invloed op onze keuzes dan we zelf in de gaten hebben.

Daar hebben we tegenwoordig een veel gebruikte afkorting voor: FOMO, Fear Of Missing Out. De angst om iets te missen. Op zich niets nieuws, want die angst is waarschijnlijk zo oud als de mensheid zelf. Maar de huidige tijd lijkt wel meer dan ooit aanleiding te geven om de angst te ontwikkelen ‘dat we er dan toch niet bij horen’. Of het nu gaat om de nooit eindigende lijst verhalen op instagram of facebook, of het gaat om verhalen in je kennissengroep of van kerkgenoten, iedereen krijgt elke dag te maken met de confrontatie met andermans levens. En hoe verhoudt jouw eigen leven zich eigenlijk tot dat wat je van de ander ziet?
FOMO – Wie bepaalt eigenlijk mijn keuzes?
In eerdere artikelen op deze blog schreef ik over ons zelfbeeld en over het imago dat we graag bij anderen willen hebben. We willen graag gezien en gewaardeerd worden. Sterker nog, we hebben andere mensen nodig om onszelf te leren kennen en een beeld te ontwikkelen van wie we zijn. Zie bijv. de artikelen in de serie ‘Hoe word(t) je ik – over de ontwikkeling van je zelf’. Dat is een prachtig proces, maar er kan ook iets misgaan als we té afhankelijk worden van hoe anderen over ons denken.

Stel dat je op je werk merkt dat vrijwel al je collega's enthousiast zijn over een bepaald plan. Zelf heb je nogal wat bedenkingen, maar je houdt ze voor je. Misschien omdat je geen spelbreker wilt zijn, misschien omdat je bang bent dat anderen je niet serieus nemen. De vergadering eindigt en iedereen is tevreden. Behalve jij misschien, want je hebt eigenlijk niet laten zien wat je ervan vindt.
Nu is het natuurlijk helemaal niet verkeerd om rekening te houden met anderen. Integendeel! Maar ...
...als we voortdurend proberen te voldoen aan wat we dénken dat anderen van ons verwachten, wat gebeurt er dan eigenlijk met ons zelf?

Ik moest denken aan een blender. Stel je voor dat je je eigen verlangens, overtuigingen en voorkeuren erin stopt. Vervolgens voeg je er de verwachtingen van je familie aan toe, de meningen van je collega's, de gewoonten van je vrienden en natuurlijk nog een flinke scheut van wat tegenwoordig allemaal normaal wordt gevonden. Even flink mixen en wat komt er nu uit die blender tevoorschijn? Ben jij dat nog wel? Of ben je inmiddels een versie van jezelf geworden waarin je je eigenlijk niet meer zo goed herkent?
Dat is het lastige van FOMO. De angst om iets te missen gaat soms veel verder dan het missen van een leuke activiteit. Het kan ook de angst zijn om niet meer mee te tellen, niet geaccepteerd te worden of buiten een groep te vallen. En juist omdat relaties zo belangrijk voor ons zijn, kan die angst behoorlijk veel invloed krijgen. Zo’n grote invloed dat de angst bepaalt dat we keuzes maken die we ‘eigenlijk’ niet willen maken. En leestip: in elke zin waar ‘eigenlijk’ staat krijg je vaak beter door wat er bedoeld wordt als je ‘eigenlijk’ weglaat. Probeer maar: Eigenlijk best een goede tip!
JOMO – Wat heerlijk dat we mogen verschillen!
Gelukkig is er ook een andere afkorting: JOMO, Joy Of Missing Out. Het plezier van iets missen. Je hoeft niet naar dat feestje, niet die verre reis te maken en niet alles te hebben wat je buren ook hebben. En wat kan het heerlijk zijn om daar gewoon tevreden mee te zijn!

Maar ik denk dat JOMO nog een veel mooiere betekenis kan krijgen wanneer we het bekijken vanuit onze relaties. Stel dat jij graag met een grote groep vrienden op vakantie gaat, terwijl ik daar helemaal niet van houd. Jij geniet van alle gezelligheid, de gezamenlijke activiteiten en de lange avonden. Ik vind het heerlijk om op mijzelf te zijn, zonder dat ik rekening hoef te houden met een programma. Moeten we nu proberen elkaar te overtuigen wat de beste manier van vakantie vieren is?
Wat zou het mooi zijn als we gewoon blij kunnen zijn met het verschil tussen ons. {citaat} Dat jij met volle overtuiging kunt vertellen hoe geweldig die groepsvakantie was en ik daar oprecht van kan meegenieten, zonder het gevoel te hebben dat ik zoiets zelf ook zou moeten willen. En andersom natuurlijk! We geven elkaar de ruimte om ons eigen 'zelf' te zijn en tóch een goede relatie te hebben.
In mijn artikel over vrijheid door grenzen schreef ik al dat het voor relaties juist heel belangrijk is om te beseffen dat ik ik ben en jij jij bent. We hoeven niet hetzelfde te denken, te voelen of te willen om met elkaar verbonden te kunnen zijn. Sterker nog, als we onze verschillen mogen laten bestaan, kunnen we elkaar juist verrijken met wat we zelf niet hebben of zijn.
JOMO betekent dan niet dat je je van anderen terugtrekt, maar dat je ontdekt dat je niet overal aan mee hoeft te doen om er toch bij te horen. Wat een vrijheid!
POMO – Trots om er niet bij te horen?
Misschien kunnen we nog een stapje verder gaan. Na FOMO en JOMO zou je ook POMO kunnen bedenken: Pride Of Missing Out. Je bent er zelfs trots op dat je ergens níét bij hoort!

Maar wacht eens even... Daar zitten volgens mij minstens twee risico's aan. Allereerst zou het zomaar wat arrogant kunnen worden. Kijk mij eens! Ik laat me tenminste niet meeslepen door de massa. “Ik vlieg niet zo vaak als al die anderen” of “ik verlaag me niet tot het spelen van GTA6”. Voor je het weet, vind je jezelf een stuk verstandiger of beter dan al die anderen die wél meedoen. En dat lijkt me niet bepaald een mooie basis voor relaties.
Er zit nog een tweede risico aan, dat misschien wat minder opvalt. Want stel dat je er een gewoonte van maakt om juist níét te doen wat de meeste anderen doen. Als iedereen linksaf gaat, ga jij rechtsaf. Als iets populair wordt, hoef jij het niet meer. Maar hoe zelfstandig ben je dan eigenlijk? Je laat je keuze nog steeds helemaal bepalen door wat anderen doen, alleen kies je nu steeds het tegenovergestelde. Je bent geen kopie van de ander geworden, maar een soort anti-kopie. Een tegenbeeld. En ben je daarmee wel meer jezelf?
Ben je wel jezelf als je vooral kiest wat anderen niet-kiezen
Ik zou daarom de afkorting POMO graag een beetje aanpassen. We laten de MO niet langer staan voor Missing Out, maar voor Making Other Choices. Dan krijgen we Proud Of Making Other Choices. Trots op het feit dat je andere keuzes kúnt maken.
Niet omdat anders kiezen beter is, maar omdat je de vrijheid hebt om je eigen afweging te maken. Je hoeft niet als een volgzaam kuddedier achter de rest aan te lopen, maar ook niet voortdurend tegen de kudde in te gaan. Je mag je eigen overtuigingen, voorkeuren en verlangens serieus nemen, zonder dat die automatisch belangrijker zijn dan die van de ander.
Soms kom je dan tot precies dezelfde keuze als anderen en soms tot een heel andere. Maar in beide gevallen is het jóuw keuze.
GLOW – Dankbaar voor vrijheid in verbondenheid
En verder voortbouwend vind ik 'trots' eigenlijk nog niet eens het mooiste woord. Want is het niet veel mooier om dankbaar te zijn dat je de vrijheid hebt om zelf keuzes te maken? Daarom nog één zelfbedachte afkorting: GLOW, Grateful to Live Our Way.
GLOW, Grateful to Live Our Way.

Waarom 'our' en niet 'my'? Zoals Frank Sinatra al zong ‘I did it my way’. Dat heeft alles te maken met de gedachte achter deze blog. We leven niet als losse individuen die ieder op hun eigen eilandje zitten. We ontwikkelen onszelf in relaties en hebben anderen nodig om te ontdekken wie we zijn. Een 'ik' en een 'jij' kunnen samen een 'wij' vormen, maar dat betekent niet dat de twee personen in dat 'wij' moeten samensmelten tot één soort mens.
Sterker nog, wat mij betreft is het juist bijzonder als we samen een manier van leven vinden waarin we allebei onszelf mogen zijn. 'Our way' is dan niet één smaak waar we ons allebei aan moeten aanpassen, maar een gezamenlijke manier van leven waarin ruimte is voor onze verschillende smaken.
niet één smaak, maar een gezamenlijke manier met ruimte voor onze verschillende smaken
Dat vraagt niet alleen dat ik mijn eigen vrijheid serieus neem, maar ook dat ik jou diezelfde vrijheid gun.
Dat klinkt mooi, maar in de praktijk kan het best lastig zijn. Want wat doe je als je door een bepaalde keuze of overtuiging alleen komt te staan? Misschien ben je de enige in je vriendenkring die ergens anders over denkt, of merk je dat je familieleden weinig begrip hebben voor een keuze die voor jou heel belangrijk is. Het kan pijnlijk zijn als mensen die je lief zijn je niet begrijpen.
Toch is alleen staan iets anders dan eenzaam zijn. In een werkelijk vrije relatie hoef je niet overal hetzelfde over te denken om verbonden te blijven. Je kunt van mening verschillen en elkaar toch blijven waarderen. Je hoeft jezelf niet in te leveren om de ander niet kwijt te raken.{citaat}
Dat is voor mij de mooie gedachte achter GLOW: dankbaar zijn voor de vrijheid om jezelf te mogen zijn, terwijl je verbonden blijft met anderen die óók zichzelf mogen zijn.
Geef de ander het cadeau van jouw echte zelf

In mijn eerdere artikelen over geven en nemen schreef ik regelmatig over wat mensen elkaar allemaal kunnen geven. Daarbij gaat het lang niet altijd om tastbare dingen, maar juist ook om aandacht, waardering, erkenning en nog veel meer. Maar er is iets wat we elkaar kunnen geven dat volgens mij enorm waardevol is: onszelf. Of beter gezegd: de mogelijkheid om ons ‘ik’ werkelijk te leren kennen.
Stel dat jij graag een avondje op jezelf wilt zijn, maar je denkt dat ik echt zit te wachten op gezelschap. Ik heb eigenlijk ook zin om een avondje rust te hebben. Als jij mij belt of we zullen afspreken, denk ik dat jij behoefte hebt aan gezelschap en zeg ik ja. Maar wie geeft er nu aan wie? En wil die ander dat eigenlijk wel ontvangen? Zijn we nu vooral onszelf of hebben we ons beiden omgevormd tot wat we denken wat de ander van ons verlangt?
Het voorbeeld laat iets zien wat in relaties behoorlijk ingewikkeld kan worden. Als we ons allebei steeds aanpassen aan wat we dénken dat de ander wil, kunnen we uiteindelijk allebei terechtkomen in een versie van onszelf die we helemaal niet zijn. We zijn dan misschien voortdurend bezig met geven aan de ander, maar wat geven we eigenlijk? Een zorgvuldig aangepaste versie van onszelf die vooral bedoeld is om de ander tevreden te houden?
Op deze blog wordt het begrip zelfonthulling regelmatig gebruikt voor het zichtbaar maken van wat er in jezelf leeft. Je laat iets zien van je gedachten, gevoelens, verlangens en overtuigingen. Dat is soms best spannend, want de ander kan er heel anders over denken of er zelfs moeite mee hebben. Maar juist door jezelf te laten kennen geef je de ander de mogelijkheid om een relatie aan te gaan met wie je werkelijk bent, in plaats van met wie hij of zij dénkt dat je bent.
En omgekeerd natuurlijk: geef de ander de ruimte om ook zichzelf aan jou te laten zien. Misschien ontdek je dan verschillen waar je niet op gerekend had. Dat hoeft geen probleem te zijn. Je kunt de ander serieus nemen, ook als je het niet met hem of haar eens bent.
Wat zou het mooi zijn als we in onze relaties steeds meer onszelf durven laten zien en tegelijk steeds meer ruimte leren geven aan de ander om hetzelfde te doen. Niet om koste wat kost ons eigen gelijk te halen, maar om elkaar werkelijk te leren kennen.
Tot slot
Nog even terug naar FOMO, waarmee dit artikel begon. Ik hoop niet dat je na het lezen de indruk hebt gekregen dat FOMO iets slechts is waar je zo snel mogelijk vanaf moet. Angst om iets te missen of erbuiten te vallen is een heel menselijke emotie. We hebben nu eenmaal behoefte aan verbondenheid en erkenning, en het kan behoorlijk verdrietig zijn als je merkt dat je ergens niet bij hoort. Of als je bang bent dat anderen je niet meer zullen accepteren wanneer je een andere keuze maakt.
Maar misschien kun je die angst wel gebruiken als een signaal om eens na te denken over wat er aan de hand is.
Gebruik Fomo als trigger om te resetten
Als je merkt dat je iets doet omdat je bang bent anders iets te missen, stel jezelf dan eens de vraag: waarom wil ik dit eigenlijk? Past deze keuze bij wie ik ben en wie ik wil zijn? Of probeer ik vooral te voorkomen dat anderen iets van mij gaan vinden?
Dat betekent niet dat je voortaan overal nee tegen moet zeggen. Misschien kom je na zo'n afweging juist tot de conclusie dat je graag met anderen mee wilt doen. Prima toch! Maar dan is het een bewuste keuze, in plaats van een keuze die vooral door angst wordt bepaald.
En misschien ontdek je dat je best iets kunt missen en daar nog plezier aan kunt beleven ook. JOMO! Of dat je met een gerust hart een andere keuze kunt maken. POMO! Ik hoop vooral dat je iets van GLOW mag ontdekken: de dankbaarheid voor de vrijheid om jezelf te mogen zijn, niet op je eigen individualistische afgebakende eilandje, maar in verbondenheid met anderen.
Want wat is er nu mooier dan dat jij jezelf mag zijn, ik mezelf mag zijn en we elkaar juist daardoor werkelijk kunnen ontmoeten?
Ik ben benieuwd hoe jij dat ervaart. Herken je FOMO in je eigen leven? En lukt het je om soms bewust andere keuzes te maken, ook als je daarmee alleen staat? Laat het me gerust weten! Je bereikt me via contact@tussenikenjij.nl
Nog even iets belangrijks...
Vond je dit artikel het lezen waard? Deel het aub. Deze blog wordt bekender als jij daarin een handje helpt. Intussen komen er ook nieuwe lezers via Google zoekopdrachten, maar mond tot mond reclame werkt nóg beter. Bedankt alvast als je wilt delen!
Delen kan heel simpel met de icoontjes hieronder naar Facebook, X, LinkedIN of als link die je bijv. kunt e-mailen.
Wil je updates per e-mail ontvangen als er een nieuwe blog is? Schrijf je dan hieronder in. Let op: de e-mails komen bij sommige mensen in hun map voor ongewenste-mail. Als je de afzender als 'vertrouwd' accepteert, gebeurt dat niet weer.





Opmerkingen